Við skúrkurnar erum búnar að gera margt síðan síðast
Skúra,
skúra, skúra, og alltaf verður það skemmtilegra með hverjum
deginum
humm..
þetta drepleiðinlega starf verður til þess að
íbúðin okkar er í rúst! ekki sjéns að við nennum
að þrífa heima þegar að við eyðum 8 tímum á dag í það
að þrífa 38 skrifstofur, 27 klósett og 11 RISA ganga,
svínastígjur og rottubúr!
Veðrið er EKKI að gera það sem við viljum! hér rignir svoleiðis
eins og helt sé úr fötu á hverjum einasta degi! við erum alltaf
jafn mikið að reyna komast hjá því að blotna en það verður bara
ekki hjá því komist, það endar alltaf með því að við förum bara að
hoppa í pollunum Nú tökum dæmi um það hversu mikið veðrið er á
móti okkur hérna, við förum út með sólgleraugu og í kjól en þá
kemur mesta rigning sem hugsast getur, við förum út í úlpu og þá er
20 stiga hiti, við förum inní verslunarmiðstöð að verlsa í staðinn
fyrir að labba strikið og þá er hinn sólríkasti dagur..:/ Þetta fer
nú samt vonandi að breytast
Helgin okkar var mjög kósý, pabbsinn hennar Kristínar kom
og við borðuðum með honum á föstudagskvöldið þar sem bæði
sniglar og steikur voru bornar á borð Við skokkuðum yfir í
Tívolíið seinna um kvöldið og kíktum svo niður í bæ, þegar að mér
var orðið of illt í löppunum til þess að dansa meir féll
Kristín á það ráð að finna bara einhvern sem vildi skipta við mig
um skó Hún var ekkert að finna neina stelpu á okkar aldri sem
hugsanlega notaði sama skónúmer og ég niii hún gékk upp að öllum
mönnunum sem áttu einhverja ljóta lakkskó og notuðu skó númar 47:/
þannig að þessi leit bar ekki mikinn árangur..eða júúú hún spurði
einhvern strák sem elti okkur svo bara allt kvöldið, það var það
sem við fengum fyrir leitina, en með okkar einstöku færni náðum við
að stinga hann af, komum við á makkó og tókum leigubíl heim Við
vöknuðum ferskar á laugardeginum, fórum á strikið og náðum að stela
glösum í búið okkar sem við drukkum úr á café norden svo
plöntuðum við okkur fyrir framan einhvern mann sem teiknaði okkur,
en hann náði nú bara teiknað mig og annað eyrað og augun á
Stínu þegar að löggan rak hann í burtu svo við verðum að fara í
annan slíkann leiðangur seinna En ég er farin að knúsa bestustu
vinkonuna mína
Ester
Bergmann